Jo Papapostolou
Harmonic Parallel
Κάποια στιγμή, όταν το pixel θα έχει καεί από το κοινωνικό άγχος, οι μύες μας θα καθυστερήσουν και θα χαιρετάμε ο ένας τον άλλον ακόμα πιο μηχανικά, θα προσπαθήσω να το θυμάμαι. Αλλά όχι τώρα. Είμαι πολύ απασχολημένος προβάλλοντας στατικούς ήχους στον αιθέρα και χορεύοντας με κλειστά μάτια, πάνω στον άσφαλτο. Αλλά ίσως, μεθαύριο, όταν οι πλανήτες θα χαμογελούν σε ηλεκτρονικούς ρυθμούς και το κύμα της αστρικής παλίρροιας θα ξεπλύνει την πίσσα από το πρόσωπό σου.
Τι είναι αυτό που λάμπει μακριά, έξω από το χρόνο και το χώρο;
Τι είναι αυτό που φαίνεται θαμπό και μυρίζει σαν σπίτι, για χιλιάδες ψηφιακούς πρόσφυγες από τα αστέρια;
Όταν μου υποσχεθούν έναν αρμονικό αλγόριθμο, θα έρθω να σε βρω.